Siyanür-İçeren Atık Suyun Özellikleri ve Arıtma Yöntemleri
1. Ana Özellikler
Siyanür-içeren atık sular öncelikle elektrokaplama, gaz üretimi, koklaştırma, metalurji, metal işleme, kimyasal elyaf, plastik, pestisitler ve kimyasal imalat gibi endüstrilerden kaynaklanmaktadır. Bu tür atık su oldukça zehirlidir ve suda kararsızlık göstererek ayrışmasını kolaylaştırır. Hem inorganik hem de organik siyanürler son derece zehirli maddelerdir ve insanlarda yutulduğunda akut zehirlenmeye neden olabilir. İnsanlar için öldürücü doz siyanürün 0,18 gramı, potasyum siyanürün ise 0,12 gramıdır. Su ortamlarında 0,04-0,1 mg/L'lik siyanür konsantrasyonları balıklar için öldürücüdür.
Tedavi Yöntemleri:
Siyanür- içeren atık suyun deşarjını azaltmak veya ortadan kaldırmak için proses değişikliklerine öncelik verilmelidir. Örneğin, siyanürsüz-galvanik kaplamanın benimsenmesi, elektrokaplama atölyelerinden siyanür deşarjını tamamen ortadan kaldırabilir. Yüksek siyanür konsantrasyonuna sahip atık su, kaynak geri kazanımı için arıtılmalı, düşük siyanür seviyesine sahip atık su ise deşarj edilmeden önce arıtılmalıdır. Geri kazanım yöntemleri arasında asitleştirme-havalandırma, alkalin emilimi ve buhar desorpsiyonu yer alır. Alkali klorlama, elektrolitik oksidasyon, basınçlı hidroliz, biyokimyasal arıtma, biyo-demir işlemi, demir sülfat yöntemi ve hava sıyırma gibi arıtma yöntemleri de kullanılır. Bunlar arasında alkali klorlama en yaygın olarak uygulananıdır.
Fenol-İçeren Atık Suyun Özellikleri ve Arıtma Yöntemleri
1. Ana Özellikler
Fenol-içeren atık sular öncelikle kok tesisleri, gaz tesisleri, petrokimya tesisleri ve yalıtım malzemesi üreticileri gibi endüstriyel sektörlerin yanı sıra etilen üretimi için petrol parçalama, sentetik fenol üretimi, poliamid elyaf sentezi, boya üretimi, pestisit formülasyonu ve fenolik reçine sentezi gibi işlemlerden kaynaklanır. Bu atık su, proteinleri pıhtılaştırabilen protoplazmik toksinler olan fenolik bileşikleri içerir.
Tedavi Yöntemleri:
Yaygın arıtma yaklaşımları arasında fiziksel adsorpsiyon, kimyasal buhar defenolizasyonu, solvent ekstraksiyonu, kimyasal oksidasyon, aktif çamur prosesi, biyofilm arıtma ve biyolojik temas oksidasyonu yer alır.
